برو ای دوست

برو ای دختر پالان محبت بردوش

دیده بر دیده ی من مفکن و نازم مفروش

کم بگو جاه تو کو مال تو کو برده ی زر

کهنه رقاصه ی وحشی صفت زنگی خر

گر طلا نیست مرا،تخم طلا،مردم من

زاده ی رنجم و پرورده ی دامان شرف

آتش سینه ی صدها تن دلسردم من

----------------

سینه مالامال درد است ای دریغا مرحمی

               ----------------

               ----------------

سکوت را در شب
وشب را به خاطر مستی ومستی را به خاطر اندیشیدن به تودوست می دارم
من بهار را به خاطر شکوفایی و زندگی را به خاطر امیدهایش و وجودم رانیزبه خاطر تودوست می دارم
من شفق را درامید و امید را در تو تورادردل و دل را موقع گل چیدن فقط به خاطرتودوست می دارم

بچه که بودم فقط بلد بودم تا ده بشمارم ،نهايت هر چيزي همين ده تا بود ،مامانمو ده تا دوست داشتم ،بابامو ده تا دوست داشتم ،حتي بستني که ميخواستم ده تا مي خواستم ...خلاصه ته دنيام همين ده تا بود و اين ده تا خيلي برام قشنگ بود ...ولي حالا نمي دونم ته دنيا چقدره ؟ نهايت دوست داشتن چند تاست ؟ تا بتونم عشقمو نسبت به تو با رقمهاش بيان کنم ولي همينو بدون که... دوستت دارم ،خيلي زياد ، مي دوني چقدر؟ به اندازه همون ده تا ...آره همون ده تاي بچگي هام

عشق یـعـنی شـادی و ســـرزندگی عشق یــعنی مـنـتـهـای بـنــدگی
عشق یـعنی سـوخـتـن ،افــروخـتن شـیـــوه دریــا دلان آمــوخــتــن
عشق یـعنی سـوزش پـــروانه هـا شورش دل ،خون سرخ لاله ها
عشق یـعنی صـوت بـلبـل در بهـار خــنــده گـُل بــر فــراز شـاخسار
عشق یـعـنی وامـق و عَـذرا شـدن بهــر صــید دُر سوی در یا شدن
عشـق یـعـنی زنــدگــی را سـاختن دل بـه مـعــبــود گــرامــی باختن
عشـق یــعــنی در ره او ســربــدار عشق یـعنی لـحظه های بی قرار
عشق یـعـنـی بــیــسـتون را تاختن چهــره زیـبـای شـیـریـن ساختن
عشق یعنی همچو مجنون سوختن راه و رســم عـــاشــقــی آموختن
عشـق یـعـنی یــوسف کنعان شـدن از زلــیــخا های دون پنهان شدن

میگفتم طلوع را دوست دارم
غروب را دوست دارم
زندگی را دوست دارم
اما در هر حال میگویم
طلوع را در نگاهت
غروب را در چهره ات
زندگی را در کنارنت
دوست دارم

هي نشين غصه نخور رفته كه رفته

اگه دوستت داشت نميرفت اون كه رفته

هي نشين چشم به راه رفته كه رفته

اگه عاشق بود نميرفت اون كه رفته

بي خيالش مگه چند سال تو جووني

بي خيالش مگه چند سال تو ميميوني

بي خيالش اينا رسم روزگاره

همشون كار خداست حكمتي داره

ياد حرفاي قشنگش ميدونم مثل يه داغه

اون دلت خيلي گرفته شده قلبت پاره پاره

اون كه رفته ديگه رفته ديگه اون دوسِت نداره

ديگه دست بردار عزيزم برو سوي عشق تازه

هيچ كسي نميدونه توي دلت چي ميگذره

حرفات اندازه كوهه پر غروري خيلي ساده

اون كه رفته ديگه رفته ديگه برگشتن نداره

اگه دوسِت داشت نميرفت حتي واسه يه لحظه

نگاه اولت عاشقم كرد

نگاه دومت عاشقترم كرد

نگاه آخرت خاكسترم كرد

! مستم از نگاهت!

بعضي عشق و دوست داشتن را افساري به گردن طرف مقابل مي بينند

 و اين بدترين نوع دوست داشتن است،

 شناعتي واضح كه تقدس عشق را آلوده مي كند و به ذلالت مي كشاند.

افسوس ... آن زمان که بايد دوست بداريم کوتاهي ميکنيم

آن زمان که دوستمان دارند لجبازي ميکنيم

و بعد ... براي آنچه از دست رفته آه مي کشيم

هميشه با بدست آوردن اون کسي که دوستش داري

 نمي توني صاحبش بشي 

گاهي وقتا لازم هست که ازش بگذ ري تا بتوني صاحبش بشي

عشق همراه شدن از روي تمايل است،

 سر به راه دوست گذاشتن از فرط نياز براي فدا شدن

 نه دامي براي به اسارت كشاندن و نه غل و زنجيري به پاي آزادي و پرواز.

عشق بايد بال پرواز باشد براي گذران  زندگي نه شكستن بال ديگري

كه مرغ خانگي پر و بال شكسته اي باشد اسير در دام.

زندگي مثل پيانو است

دكمه هاي سفيد براي شادي ها

و دكمه هاي سياه براي غمها

اما وقتي ميتوان آهنگ زيبايي نواخت

كه دكمه هاي سياه و سفيد را با هم فشار دهي